Arbeidsovereenkomst niet verlengd vanwege zwangerschap?

Een werkneemster stelt dat haar contract niet (nogmaals) is verlengd vanwege haar zwangerschap en vordert een schadevergoeding. Haar werkgever gooit het ter verdediging over een andere boeg, maar kan niet aantonen dat het contract niet is voortgezet vanwege onvoldoende functioneren. Hoe liep dit af?

Er zijn geen schriftelijke functioneringsgesprekken die aantonen dat de werkneemster onvoldoende functioneerde. Ook werkt het niet bepaald in het voordeel van deze werkgever dat hij haar een loonsverhoging heeft toegekend. Immers, waarom zou een werkgever een minder goed presterende werknemer extra belonen? De werknemer stelt dat zij ten minste nog 2 jaar in dienst zou zijn gebleven, en vordert 2 jaarsalarissen als schadevergoeding. De rechtbank corrigeert dit en kent de werkneemster een half jaarsalaris toe. Die levert nog steeds een flinke vergoeding op van € 15.942,83, plus een bedrag van € 3.000 aan geleden immateriële schade.
Onderscheid verboden
Als een arbeidsovereenkomst (bewust of onbewust) niet wordt verlengd vanwege zwangerschap van een werknemer, dan maakt de werkgever daarmee een verboden onderscheid op grond van geslacht. Het maken van zo’n direct onderscheid is zonder meer ernstig verwijtbaar en geeft aanleiding voor de toekenning van een billijke vergoeding. Voert een werknemer feiten aan waaruit het vermoeden ontstaat dat zo’n onderscheid is gemaakt? Dan is het aan de werkgever om te bewijzen dat dat onderscheid niet is gemaakt, en dat de zwangerschap geen reden was om de arbeidsovereenkomst niet te verlengen. Kortom, de bewijslast wordt dan omgekeerd.